17 Οκτ 2012

Παπαδόπουλος:"Με παρεξήγησαν οι φίλοι του Παναθηναϊκού"

Αυτό που στιγμάτισε τον Δημήτρη Παπαδόπουλο στον Πανθρακικό ήταν ο έξαλλος πανηγυρισμός του στο γκολ που σημείωσε κόντρα στους πράσινους στην Κομοτηνή, αλλά και η δήλωση που έκανε μετά το τέλος του αγώνα, αφιερώνοντας το, στους "υγιείς φιλάθλους" του τριφυλλιού. Ο Δημήτρης Παπαδόπουλος διευκρινίζει στο gazzetta.gr τη δήλωση που είχε κάνει μετά το ματς με τον Παναθηναϊκό. «Όταν παίζεις με τις μεγάλες ομάδες σίγουρα έχεις μία μεγαλύτερη διάθεση να δείξεις ότι δεν είσαι "μικρός". Στο συγκεκριμένο παιχνίδι ήθελα να παίξω καλά για όλους τους πιθανούς και απίθανους λόγους, εκτός από το ότι αντίπαλος ήταν η πρώην ομάδα μου! Αυτά βγαίνουν προς τα έξω και κυρίως από 'σας τους δημοσιογράφους... » Πάντως, πέτυχες ένα ωραίο γκολ και με τον πανηγυρισμό σου και τη δήλωση που έκανες μετά τον αγώνα, φάνηκε σαν να ήθελες να περάσεις κάτι στον κόσμο; «Νομίζω ότι ο κόσμος κατάλαβε, μιλάω για τον υγιή κόσμο... Όποιος δεν κατάλαβε, δεν πειράζει... Κοίτα να δεις, για να το ξεκαθαρίσουμε το θέμα... Είχα πολύ καιρό να βάλω γκολ και αντέδρασα ενστικτωδώς, πανηγυρίζοντας το γκολ που πέτυχα. Τίποτε λιγότερο, τίποτε περισσότερο... Εγώ δεν είχα ποτέ πρόβλημα με τους φιλάθλους του Παναθηναϊκού... Σε όλες τις ομάδες υπάρχει και μία μερίδα κακών φιλάθλων, που δημιουργούν προβλήματα, φαντάζονται απίστευτα πράγματα, όπως για παράδειγμα στην δική μου την περίπτωση, που με έλεγαν "στημένο"! Αυτοί είναι που πειράχτηκαν και για μία ακόμη φορά με "παρεξήγησαν"! Για να φτάσουν, όμως, στο σημείο να με βρίζουν, υπήρξαν δημοσιεύματα που ανέφεραν απίθανα πράγματα...» Εννοείς κάποια δημοσιεύματα που εμμέσως σε συνέδεαν με τον Ολυμπιακό, λόγω και της φιλίας σου με τον Αντώνη Νικοπολίδη, που ήδη ήταν παίκτης των "ερυθρολεύκων"; «Δεν θέλω να μπω σε λεπτομέρειες, είχαν γραφτεί πολλά, αλλά όταν έμεινα ελεύθερος από τον Παναθηναϊκό, με τον τρόπο που συνέβη, τι έγινε; Γιατί σταμάτησαν; Από τη στιγμή που δεν είχα ομάδα και είμαι επαγγελματίας, θα μπορούσα να πάω σε οποιαδήποτε ομάδα ήθελα... Το θέμα, όμως, είναι πως σε διώχνουν και γιατί...»