Όταν ο θεός μοίραζε μυαλά, αυτός κράταγε ομπρέλα πάνω από το κεφάλι του. Αυτό ειπώθηκε από πολλούς και υιοθετήθηκε από αρκετά ΜΜΕ και δεν μπορούμε να μη το δεχθούμε και εμείς, αφού δεν βρίσκουμε άλλη λογική εξήγηση για να δικαιολογήσουμε την ενέργεια του Νέρι Καστίγιο να…φτύσει τον Σκόνδρα, μετά την αποβολή του, στον αγώνα του Ατρομήτου με τον Άρη, στο Περιστέρι για το κύπελλο Ελλάδος. Ο Νέρι Καστίγιο είναι ένας ποδοσφαιριστής προικισμένος με μεγάλο ταλέντο στο ποδόσφαιρο, αλλά ο χαρακτήρας του τον έχει καταστρέψει. Από όποια ομάδα πέρασε άφησε την στάμπα του κακομαθημένου παιδιού, που ζούσε στον δικό του κόσμο. Ήταν εριστικός και προκαλούσε τους αντιπάλους του, τους οπαδούς, ενώ δημιουργούσε πολλά προβλήματα στους προπονητές του. Στον Ολυμπιακό άφησε εποχή σαν μάγος της μπάλλας που αναστάτωνε τις αντίπαλες άμυνες, ξεσηκώνοντας την εξέδρα. Αλλά μέχρι εκεί, γιατί πέρα από τις αντίπαλες άμυνες αναστάτωσε τους πάντες με τον άστατο χαρακτήρα του και φεύγοντας από τον Πειραιά δεν στέριωσε πουθενά. Χαρακτηριστικό είναι το περιστατικό που είχε πιάσει τον Νικοπολίδη από τον λαιμό, πριν γίνουν συμπαίκτες, ενώ σε ένα αγώνα του Ολυμπιακού στη Νίκαια με τον Ιωνικό, τον είχε πιάσει ο Κίνγκ από τον λαιμό για να τον συνεφέρει, σε μια φάση που ο Καστίγιο βρισκόταν εκτός εαυτού. Αλλά και ο Αγγελος Μπασινάς θυμάται ακόμα τα αντιαθλητικά μαρκαρίσματα του. Ουκρανία, Αγγλία, Ρωσία και Μεξικό, οι σταθμοί του πριν γυρίσει στην Ελλάδα, για λογαριασμό του Άρη, τον γνώρισαν από την ανάποδη και από παντού έφυγε κακήν κακώς. Είναι μεγάλο κρίμα για αυτόν γιατί αυτοκαταστρέφεται. Οι μεγάλοι παίκτες πάνω από όλα πρέπει να είναι και σωστοί χαρακτήρες, να σέβονται την δουλειά που κάνουν σαν επαγγελματίες που είναι, να σέβονται τον κόσμο που πληρώνει για να τους δει, να σέβονται τους αντιπάλους τους και πάνω από όλα να δίνουν το καλό παράδειγμα στους νεώτερους. Τώρα θα μου πείτε και ο Ράικαρντ, κορυφαίος παίκτης ήταν στο Μουντιάλ του 1990, αλλά τον…έλουσε τον Φέλλερ. Το ερώτημα σε αυτές τις περιπτώσεις είναι: Μία κόκκινη κάρτα είναι αρκετή; .
