Είναι φανερό πως το πρόβλημα του Ολυμπιακού δεν είναι άλλο από το ορθολογικό τελείωμα των φάσεων. Ο Εργοτέλης είτε έπαιζε με 11 παίκτες είτε με 15, είναι βέβαιο πως μοιραία κάποια στιγμή θα δεχόταν τουλάχιστον ένα γκολ. Και αυτό γιατί ο Ολυμπιακός δημιούργησε ένα τσουβάλι φάσεις, ενώ στο τέλος αξιοποίησε…μόνο τις τρεις. Δεν θα σταθώ στο γεγονός ότι ο Εργοτέλης έπαιζε με 9 παίκτες για μεγάλο χρονικό διάστημα του αγώνα (αν και πιστεύω πως οι κάρτες του Κάκου ήταν όλες δικαιολογημένες, ακόμα και η δεύτερη στον Χίμπλιγκερ ήταν φάση για κάρτα),αλλά θα σταθώ στο μη τελείωμα των φάσεων που δημιουργεί ο Ολυμπιακός, με αποτέλεσμα να δίνει το δικαίωμα στον αντίπαλο να ελπίζει, ενώ θα μπορούσε πολλά παιχνίδια να τα «σκουπίζει» από νωρίς. Οι Πειραιώτες δημιουργούν σε κάθε αγώνα 25 φάσεις για γκολ και το μη τελείωμα τους έχει κοστίσει. Αυτό έγινε πριν τις αποβολές του Εργοτέλη και έδωσε λαβή για σχόλια κατά του Κάκου, έγινε στη Ξάνθη, στο Καυταντζόγλειο, στη Τρίπολη και στο ντέρμπυ με τον Παναθηναϊκό, με αποτέλεσμα να βρίσκεται τώρα στο -5. Δεν μπορώ να δεχθώ ότι ο Παναθηναϊκός έχει καλύτερη επιθετική γραμμή από τον Ολυμπιακό, αφού στερείται καθαρόαιμου φορ, μετά την φυγή του Σισέ, ενώ ο Τοτσέ για να σκοράρει δεν πρέπει να έχει αντίπαλο δίπλα του (και αν σκοράρει και έτσι). Ούτε πρέπει να αποτελεί δικαιολογία για τον Ολυμπιακό οι απουσίες των Μιραλάς και Τσιμπούρ (όχι ότι δεν είναι σημαντικές) γιατί οι κόκκινοι διαθέτουν μεγάλο οπλοστάσιο που δεν αξιοποιεί σωστά ο Βαλβέρδε. Είναι λογικό ότι για να ολοκληρωθεί μία φάση σωστά χρειάζεται υπομονή, καθαρό μυαλό και μερικές φορές κρύο αίμα. Τα δύο πρώτα δεν τα δείχνει ο Ολυμπιακός, τουλάχιστον στα τελευταία του παιχνίδια, ίσως λόγω του άγχους του δεύτερου στη βαθμολογία, το κρύο αίμα όμως το διαθέτουν αρκετοί παίκτες του στη γραμμή κρούσης. Εδώ λοιπόν είναι η δουλειά του προπονητή να βρει τις λύσεις μέσα από το οπλοστάσιο του και να μη ζητάει νέους παίκτες και μάλιστα έτοιμους. Δεν νομίζω ότι χρειάζεται καινούργια μεταγραφή ο Ολυμπιακός, παρά μόνο σωστή διαχείριση του υπάρχοντος δυναμικού. Το έχουμε ξαναπεί η κόκκινη τράπουλα έχει πολλούς άσσους. Τι να πει και ο Φερέιρα που με 15 παίκτες πάει να πάρει πρωτάθλημα; Η διαφορά εδώ είναι ότι Παναθηναϊκός σε κάθε ματς κάνει μετρημένες φάσεις για γκολ, αλλά στο τέλος ένα θα το βάλει. Δεν ξέρω αν αυτό λέγεται τύχη ή ικανότητα, αλλά σίγουρα οι πράσινοι διαθέτουν αυτό που δεν δείχνει ο Ολυμπιακός, την υπομονή. Δεν νομίζω επίσης πως οι αποδοκιμασίες του κόσμου κατά των παικτών (Αμπτούν, Μαρκάνο, Ορμπάιθ) αλλά και κατά της διαιτησίας βοηθούν τους κόκκινους. Για τους παίκτες την λύση, αγωνιστική και ψυχολογική, πρέπει να την βρει ο Βαλβέρδε και ο κόσμος να κάνει την δική του υπομονή. Ο Ολυμπιακός δεν έχει ανάγκη από ευνοϊκές διαιτησίες και να σταματήσει να ψάχνει άλλοθι στα φαλτσοσφυρίγματα. Αλλού είναι το πρόβλημα που πρέπει να το εντοπίσει για να μη αδικεί τον εαυτό του.
